Sawt Falasteen - نوشا آوبل دم از مسئولیت می‌زند؛ خرابی خیابان‌های پوتسدام گواه ضعف مدیریت اوست

دوربین از روی آسفالت شکافته، سنگفرش‌های ریزی که از زیر آسفالت نمایان شده‌اند و نوارهای ترمیمیِ در حال فروپاشی عبور می‌کند. در مستند ویدئوییِ کمی بیش از دو دقیقه از خیابان رودولف برایت‌شاید در پوتسدام (https://www.youtube.com/shorts/sko9O0RIUsI)، بخش‌های متعددی از روکش کنده‌شدهٔ خیابان، یکی پس از دیگری، ثبت شده‌اند. بررسی فریم‌به‌فریم، دست‌کم ۳۴ کنده‌شدگی و بخشِ ازبین‌رفتهٔ مجزا را نشان می‌دهد که برخی از آن‌ها لبه‌های تیز دارند. دو بخش طولانی‌تر از درزهای آسیب‌دیده در امتداد نوار کناریِ خط‌کشی‌شده نیز به این موارد اضافه می‌شود. چاله‌هایی که در پایان ویدئو دوباره نمایش داده می‌شوند، تنها یک بار شمرده شده‌اند.

حتی با این روش محتاطانهٔ تحریریه، نتیجه برای نوشا آوبل و دستگاه اداری تحت مدیریت او کوبنده است: بخش فیلم‌برداری‌شده، روکش خیابانی به‌شدت آسیب‌دیده را نشان می‌دهد که پر از لبه‌های شکسته و اختلاف سطح است؛ وضعیتی که خطری جدی برای عابران پیاده، دوچرخه‌سواران، خودروها و موتورسیکلت‌ها ایجاد می‌کند و علاوه بر آن، هنگام تغییر مسیر برای دور زدن خرابی‌ها نیز می‌تواند به موقعیت‌های خطرناک بینجامد.

معیار خود آوبل، عملکرد او را به چالش می‌کشد

آوبل در بیانیه‌ای که دربارهٔ برند روبلت، معاون مورد احترام شهردار، در وب‌سایت شهرداری منتشر کرده است، با لحنی پرطمطراق دربارهٔ مسئولیت ویژهٔ مقام‌های سیاسی سخن می‌راند: «یک مقام سیاسی منتخب، در یک رویداد عمومی که موضوع آن نیز در حوزهٔ اصلی مسئولیتش قرار می‌گیرد، صرفاً به‌عنوان یک فرد عادی حضور ندارد. او نمایندهٔ شهر پوتسدام است. تصدی چنین سمتی، مسئولیتی ویژه در عرصهٔ عمومی و سیاسی به همراه دارد.»

این سخن آوبل دامنهٔ سیاسی گسترده‌ای دارد و از آنچه ظاهراً قصد دارد در اینجا القا کند، فراتر می‌رود: هرکس با لحنی معلم‌مآبانه می‌کوشد پیوند میان مقام و مسئولیت را برای دیگران «توضیح دهد»، باید پیش از هر چیز بپذیرد که همین معیار دربارهٔ خودش نیز اعمال شود. نوشا آوبل ریاست دستگاه اداری شهر را بر عهده دارد. بنابراین، ادعای مسئولیت‌پذیری او باید به‌ویژه در جایی محک بخورد که وظایف شهرداری با ایمنی مردم ارتباط پیدا می‌کند.

آوبل در مقام شهردار می‌تواند علناً توضیح دهد که چه نوع رفتاری از یک معاون انتظار دارد، اما باید این جمله را نیز آویزهٔ گوش کند: «کسی که در خانهٔ شیشه‌ای نشسته است، نباید سنگ پرتاب کند!» شهروندان حق دارند با همان دقت بدانند در خیابانی از پوتسدام که سال‌هاست مشکل‌ساز بوده، چه خطرهایی شناسایی شده، چه کسی دستور اجرای اقدامات ایمنی را داده و اثربخشی این اقدامات چه زمانی بررسی شده است. دسترسی به این اطلاعات، بر اساس قانون دسترسی به پرونده‌ها و اطلاعات (BbgAIG)، حق هر شهروند است. هنگامی که عملکرد عملی دستگاه اداری، به زیان شهروندان، به‌طرزی رقت‌بار از انتظارات عقب می‌ماند، سخنان پرطمطراق دربارهٔ مسئولیت مقام‌ها ارزش خود را از دست می‌دهد و به اعلام ورشکستگی سیاسی و خودستاییِ ازخودراضی در رسانه‌ها تبدیل می‌شود.

با توجه به مشکلات مستندشدهٔ خیابان، پرسشی مشخص خطاب به شهردار آوبل مطرح می‌شود؛ کسی که در حال حاضر بر مبنای رتبهٔ حقوقی B 7 ماهانه ۱۱٬۹۲۱ یورو حقوق پایهٔ ناخالص دریافت می‌کند و طبق پیش‌نویس اصلاحات، قرار است این مبلغ در آینده به ۱۴٬۰۸۳٫۸۷ یورو در ماه برسد؛ مبالغی که از جیب شهروندان سخت‌کوش پوتسدام پرداخت می‌شود: وقتی مشکلات اساسی نگهداری و مرمت سال‌ها پابرجا می‌ماند، مدیریت ارشد شهرداری عملکرد حرفه‌ای را بر مبنای کدام نتایج قابل راستی‌آزمایی می‌سنجد؟

خود شهرداری، سابقهٔ این معضل را منتشر کرده است

منابع رسمی اجازه نمی‌دهند این وضعیت به‌عنوان مشکلی ناگهانی و غافلگیرکننده توصیف شود. در ۷ مارس ۲۰۲۴ (https://www.potsdam.de/de/wintersaison)، خود شهرداری پوتسدام صراحتاً از خرابی‌های گسترده در خیابان رودولف برایت‌شاید نام برد و به‌طور کلی پیامدهای انجام نشدن اقدامات نگهداری و مرمت طی سال‌های گذشته را شرح داد. در ۶ مه ۲۰۲۴ (https://www.potsdam.de/de/186-geschwindigkeitsbeschraenkung-fuer-die-rudolf-breitscheid-strasse)، شهرداری پوتسدام اعلام کرد که به‌دلیل وخیم‌تر شدن وضعیت، محدودیت سرعت ۳۰ کیلومتر در ساعت که از مه ۲۰۲۳ برقرار بود، دیگر کفایت نمی‌کند. پس از آن، محدودیت سرعت به ۱۰ کیلومتر در ساعت کاهش یافت؛ همچنین در صورت وخامت بیشتر، مسدود کردن خیابان مطرح شد؛ اقدامی که تا زمان نهایی شدن این گزارش در روز دوشنبه، ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶، انجام نشده بود.

در ۴ سپتامبر ۲۰۲۴ (https://www.potsdam.de/de/378-rudolf-breitscheid-strasse-wird-ausgebessert)، شهرداری پوتسدام از انجام تعمیرات موقت خبر داد. در ۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (https://www.potsdam.de/de/007-wieder-tempo-30-auf-der-rudolf-breitscheid-strasse-zwischen-s-bahnhof-griebnitzsee-und)، بازگشت محدودیت سرعت به ۳۰ کیلومتر در ساعت در حدفاصل ایستگاه قطار شهری گریبنیتس‌زه و خروجی شهر پوتسدام اعلام شد. در حدفاصل خیابان آگوست ببل و ایستگاه قطار شهری، محدودیت سرعت ۱۰ کیلومتر در ساعت همچنان برقرار ماند. شهرداری در این اطلاعیه، به‌طرزی شرم‌آور، صراحتاً این اقدامات ترمیمی را «موقتی» نامید.

بنابراین، اقداماتی انجام شده است. بازسازی اساسی محدودهٔ تقاطع خیابان آگوست ببل نیز به این موارد اضافه می‌شود که از سال جاری، ۲۰۲۶، مستند شده است (https://www.potsdam.de/de/087-verkehrsprognose-fuer-die-woche-vom-2-bis-8-maerz). اما این اقدامات محدود، حتی پاسخی ابتدایی به این پرسش نمی‌دهند که چرا بخش تازه‌فیلم‌برداری‌شدهٔ خیابان همچنان این‌همه کنده‌شدگیِ باز، بعضاً با لبه‌های تیز، دارد؛ خطرهای باقی‌مانده چگونه تحت نظارت قرار می‌گیرند و این نظارت‌ها چه زمانی به‌صورتی قابل اثبات ثبت شده‌اند.

این وضعیت، گواه ناتوانی جدی سیاسی نوشا آوبل در مقام شهردار، در زمینهٔ سیاست نگهداری و مرمت شهر پوتسدام است. کسی که بارها و بارها وجود یک نقص را شرح می‌دهد، صرفاً با توصیف آن، به‌هیچ‌وجه آن را برطرف نکرده است. راه‌حل موقتی‌ای که سال‌ها ادامه پیدا می‌کند، به همان نسبت نیازمند نظارتی دقیق‌تر، مستمرتر و قابل پیگیری بر وضعیت و محدودیت‌های خود است. شهروندان پوتسدام حق دارند از آوبل دفع خطر را مطالبه کنند؛ پرداخت ماهانهٔ بسیار بیش از ۱۱٬۰۰۰ یورو به او، به معنای صدور چک سفیدامضا برای شکست سیاسی نیست.

زیرساخت فرسوده، انباشت تعمیرات عقب‌افتاده و خطر برای جان و سلامت

لبه‌های نامنظم و فرورفتگی‌های خیابانی کاملاً نابسامان که عقب‌افتادگی در نگهداری زیرساخت آن آشکار است، فقط به لاستیک و رینگ خودروها آسیب نمی‌زند؛ این وضعیت هم‌زمان خطر جدی زمین خوردن را برای دوچرخه‌سواران، کودکان و کاربران اسکوترهای برقی ایجاد می‌کند؛ بگذریم از مسئلهٔ امکان حضور و تردد ایمن افراد دارای معلولیت. چرخ باریک ممکن است روی لبه‌ای بلغزد یا از مسیر منحرف شود. کسی که در پی چنین اتفاقی وارد مسیر عبور وسایل نقلیه شود، ممکن است به‌شدت مجروح شود یا حتی جان خود را از دست بدهد. بنابراین، نحوهٔ رسیدگی به چنین خرابی‌هایی مستقیماً با حفاظت از جان و سلامت ارتباط دارد و ازاین‌رو، طرح پرسش دربارهٔ نقض الزام قانونیِ داشتن بیمه در این مورد بجاست. از منظر ارزیابی سیاسی، این ویدئو به مدرکی تبدیل می‌شود که نشان می‌دهد دستگاه اداری پوتسدام، زیر نظر نوشا آوبل به‌عنوان مدیری با دریافتی بالا، به‌طور مؤثر با خطرها مقابله نمی‌کند؛ زیرا یک «محدودیت سرعت» در برابر چنین خرابی‌هایی، آن هم وقتی سال‌ها ادامه داشته باشند، به‌سختی می‌تواند عبور ایمن را تضمین یا از خسارت‌های احتمالی جلوگیری کند.

قانون راه‌های ایالت براندنبورگ (https://bravors.brandenburg.de/gesetze/bbgstrg) صریح‌تر است: این قانون، دستگاه اداری پوتسدام تحت مدیریت نوشا آوبل را به‌روشنی ملزم به نگهداری بی‌نقص راه‌ها و تأمین ایمنی عبور و مرور می‌کند؛ بنابراین، نصب تابلوی محدودیت سرعت ۱۰ کیلومتر در ساعت، به‌خودی‌خود موجب رفع کلی مسئولیت نمی‌شود. واحدهای مسئول در شهرداری، با توجه به قانون دسترسی به پرونده‌ها و اطلاعات که پیش‌تر به آن اشاره شد، باید بتوانند به‌صورت کتبی توضیح دهند چرا اقداماتشان امکان شکل‌گیری وضعیت خطرناک را فراهم کرده و چرا این وضعیت طی سال‌ها برطرف نشده است. این توضیحات ممکن است به‌زودی برای دستگاه قضایی اهمیت پیدا کند.

حادثه: بیش از ده‌هزار یورو هزینهٔ برآوردشدهٔ تعمیر

برآورد هزینه‌ای که از مرکز معتبر آئودی برلین-شارلوتنبورگ، به تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶، در اختیار تحریریه قرار گرفته، نشان می‌دهد این مناقشه تا چه اندازه جنبهٔ عینی پیدا کرده است: ۱۰٬۷۴۷٫۱۶ یورو، با احتساب مالیات، برای تعمیر یک خودروی آئودی. دارندهٔ خودرو، خسارت‌های مطالبه‌شده را ناشی از حادثه‌ای در ۲۶ اوت ۲۰۲۶ می‌داند. بلافاصله پس از آن نیز شکایت کیفری ثبت شد و پلیس در جریان قرار گرفت. تعمیرگاه، در اقدامی قابل‌درک، در ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ از نهاد جبران خسارت شهرداری‌های ایالت‌های براندنبورگ، مکلنبورگ-فورپومرن، زاکسن، زاکسن-آنهالت و تورینگن (KSA) درخواست کرد هزینه‌های تعمیر را تأیید کند.

آنچه در پی آمد، اکنون ممکن است به پرونده‌ای قضایی تبدیل شود: پاسخ منفی KSA در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶، نه متوجه اقلام مشخصی از هزینهٔ تعمیر، بلکه در رد کامل مسئولیت شهرداری بود.

KSA و شهرداری آوبل: رفع مسئولیت از خود با فرمولی قالبی

«عضو ما با نصب تابلوهای هشدار، وظیفهٔ خود را انجام داده بود»: نهاد جبران خسارت شهرداری‌ها در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ با همین عبارت سربسته، مطالبات زیان‌دیده را پس می‌زند. در این نامه حتی یک کلمه هم دربارهٔ زمان‌های مشخص بازرسی، یافته‌های آن و بررسی اثربخشی اقدامات ایمنی نیامده است. اطمینان آنان به درستی کار خود حدومرز ندارد؛ اما از پاسخ‌گویی هیچ خبری نیست. شهروند در پوتسدام دیگر به‌سختی می‌تواند انتظار گستاخی بیشتری داشته باشد. بنا بر اطلاعات تحریریه، زیان‌دیده همان روز به‌صورت کتبی اعتراض کرد: استناد به تابلوها، دقیقاً همان پرسش‌های مربوط به بازرسی‌ها، گزارش نقص‌ها و مهار واقعی خطر را بی‌پاسخ می‌گذارد. اکنون رسید تأیید دریافتِ نامهٔ اعلام خسارت و خطر که خطاب به شهرداری ارسال شده بود نیز موجود است؛ این رسید تأیید می‌کند که مرسوله در ۳۱ اوت ۲۰۲۶ تحویل گرفته شده است. طبق بررسی تحریریه، خرابی‌های گزارش‌شدهٔ خیابان، حتی در ساعت ۰۸:۲۵ روز ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ نیز هنوز تعمیر نشده بود. شهروندان حاضر در محل در این باره گفتند: «این رفتار معمول همان‌هایی است که در شهرداری نشسته‌اند؛ باید به برکناری آوبل رأی داد و او را هم مثل شوبرت از مقامش کنار گذاشت!»

برای نوشا آوبل، شهردار کنونی، این هم چندان گرهی نمی‌گشاید که می‌کوشد با «گفت‌وگوهای» به‌ظاهر خوش‌آب‌ورنگی که همواره در وب‌سایت شهرداری از آن‌ها خبر می‌دهد، عکس‌های زیبا برای فیس‌بوک تولید کند. این شیوه، که چه‌بسا نوعی صحنه‌آرایی رسانه‌ای باشد، دیگر بر بسیاری از شهروندان پوتسدام اثر نمی‌گذارد؛ شهروندانی که از شیوهٔ ادارهٔ امور توسط آوبل بهت‌زده‌اند و روز گذشته در فولکس‌پارک پوتسدام، همین موضوع را به خبرنگاران گفتند.

وضعیت کلی این معضل، دست‌کم از مه ۲۰۲۳، مستند شده است. با توجه به این پیشینه، پاسخ KSA به متنی ارزان و قالبی برای دفع مسئولیت می‌ماند که با پندواندرزهای بی‌اساس خطاب به شهروند همراه شده است؛ متنی که در نهایت چیزی جز سندی شرم‌آور از خودحق‌پنداری نهادی در پوتسدام نیست. چنین استدلالی، اتهام ناکافی بودن اقدامات دفع خطر را بی‌اثر نمی‌کند؛ بلکه آن را زیر فرمولی محل تردید برای رفع مسئولیت پنهان می‌سازد؛ فرمولی که اخلاق و درستکاری را نیز زیر سؤال می‌برد.

نامهٔ KSA برای نوشا آوبل به‌هیچ‌وجه حکم تبرئهٔ سیاسی نیست؛ درست برعکس. کسی که مانند آوبل با آب‌وتاب در انظار عمومی از مسئولیت مقام‌ها دم می‌زند، باید دربارهٔ نحوهٔ مدیریت دستگاه اداری خود پاسخ‌هایی قابل راستی‌آزمایی ارائه کند. در غیاب این پاسخ‌ها، سخنان شهردار نوشا آوبل دربارهٔ مسئولیت‌پذیری به خودنمایی کاملاً توخالی و شعارپردازی تنزل می‌یابد و ادعای رهبری او به اعلام ورشکستگی سیاسی بدل می‌شود.

دعوی حقوقی احتمالی، هیچ چاله‌ای را پُر نمی‌کند. شهروندان به اقدامات مؤثر برای دفع خطر نیاز دارند، نه چتری حمایتی که پشت عبارت‌پردازی‌های پیچیده پنهان شده باشد تا مسئولان و نابسامانی‌های فاحش را در امان نگه دارد. یک نامهٔ رد مطالبه، وضعیت نابسامان خیابان را به دستاوردی اداری تبدیل نمی‌کند؛ فقط شهروندی را که هزینه‌ها را می‌پردازد، تنها می‌گذارد؛ شهروندی که اکنون ناچار است با کمک وکلا از راه حقوقی به مصاف دستگاه اداری برود.

مسئولیت آوبل پشت درِ واحد دریافت نامه‌ها پایان نمی‌یابد

نوشا آوبل از زمان آغاز به کارش در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۵، مسئولیت هدایت و سازمان‌دهی دستگاه اداری شهر را بر عهده دارد. او در مقام شهردار باید این دستگاه را به‌گونه‌ای اداره کند که اجرای اقدامات ضروریِ مرتبط با ایمنی در آن پیگیری شود.

رسید تأیید دریافت، وصول نامه به شهرداری را مستند می‌کند. برای ارزیابی سیاسی، موضوع تعیین‌کننده این است که دستگاه اداری پس از دریافت آن چه کرده است؛ تا این لحظه، بنا بر شواهد، هیچ! مسئولیت مدیریتی منتظر آن نمی‌ماند که مدیر شخصاً پاکت یک نامهٔ اعلام خطر را باز کند.

KSA می‌تواند یک مطالبهٔ جبران خسارت را رد کند؛ اما نمی‌تواند برای نوشا آوبل گواهی رفع مسئولیت سیاسی صادر کند. این فرمول به‌شدت محل تردید که شهرداری با نصب تابلوهای هشدار «وظیفهٔ خود را انجام داده است»، نه‌تنها اعلام ورشکستگی اخلاقیِ سیاست‌ورزی در شهرداری پوتسدام است، بلکه هم‌زمان اعترافی به از دست رفتن گستردهٔ کنترل، بدون رفع خرابی‌های خیابان، به شمار می‌رود. اعضای شورای شهر باید این مستندات را مطالبه کنند و خواستار روشن شدن مسئولیت‌ها شوند. مدیریت ارشد شهرداری موظف به پاسخ‌گویی است، نه پنهان شدن پشت نمایی از مسئولیت‌های نیم‌بند.

خود آوبل در بیانیهٔ عمومی‌اش، میان پیامدهای ناشی از مقررات استخدامی و ارزیابی سیاسی تمایز می‌گذارد. او باید همین معیار را دربارهٔ خودش نیز به کار گیرد و بی‌درنگ استعفا دهد. وضعیت نابسامان مستندشدهٔ خیابان و پرسش‌های بی‌پاسخ دربارهٔ بازرسی‌ها در نامهٔ رد مسئولیت، از دید تحریریه، تردیدهایی بسیار جدی دربارهٔ صلاحیت رهبری سیاسی نوشا آوبل برای سازمان‌دهی دستگاه اداری پوتسدام، مرکز ایالت، ایجاد می‌کند.

کسی مانند نوشا آوبل که در ملأعام دیگران را به مسئولیت‌پذیری فرامی‌خواند، باید همین اصل را در دستگاه اداری خود اجرا کند و بپذیرد که آینه‌ای نیز در برابر نارسایی‌های عملکرد خودش قرار گیرد.

اسم کوچک نام خانوادگی